Πάφος

Οι πύργοι της Πάφου, ένα παραμύθι.

Μια φορά και ένα καιρό δεν υπήρχαν πύργοι στην Πάφο. Σήμερα η μια αδειοδότηση διαδέχεται την άλλη.

Αυτό το είχαμε προβλέψει προ λίγων μηνών. Ότι δηλαδή η αδειοδότηση ψηλών κτηρίων όπου να’ ναι και ειδικότερα επί του παραλιακού μετώπου Πάφου και Γεροσκήπου θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου. Διότι η έλλειψη νομικού πλαισίου που θα καθόριζε επακριβώς πού επιτρέπεται η ανέγερση ψηλών κτηρίων έχει σαν φυσιολογικό επακόλουθο να παρατηρείται πλήρης εκμετάλλευση αυτού του κενού.

Διαβάζουμε στις τοπικές εφημερίδες ότι δόθηκαν θετικές απόψεις για κατεδάφιση του ξενοδοχείου Αλόη και αντικατάσταση του με πολυώροφους πύργους. Ξέρουμε ήδη ότι ξενοδόχος στη Γεροσκήπου ζήτησε προκαταρκτικές απόψεις για να κατεδαφίσει ένα από τα μεγαλύτερα παραλιακά ξενοδοχεία της Γεροσκήπου και στη θέση του να ανεγείρει δεκαοκταώροφα.

Πρόκειται για σύμπλεγμα διαμπερών διαμερισμάτων «πάνω στο κύμα», με άπλετη θέα προς το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Στόχος είναι να πουληθούν τα διαμπερή πολυτελή διαμερίσματα σε ξένους επενδυτές για δυο εκατομμύρια και πλέον το καθένα για να εξασφαλίσουν οι αγοραστές τα πολυπόθητα ευρωπαϊκά διαβατήρια. Με άλλα λόγια το κίνητρο των ξένων για τα πολύ ακριβά διαβατήρια τείνει να σκοτεινιάσει το παραλιακό μέτωπο της Γεροσκήπου αλλά όπως εξελίσσονται τα δεδομένα και της πόλης της Πάφου.

Από τη μια τα παραλιακά ψηλά κτήρια χώνουν τον ήλιο την ημέρα και από την άλλη θα παραμένουν σκοτεινά τη νύχτα αφού ο στόχος δεν είναι να κατοικηθούν αλλά αποτελούν μόνο την οδό για να εξασφαλιστεί το πολυπόθητο ευρωπαϊκό διαβατήριο.

Το κίνητρο του άμεσου κέρδους και η έλλειψη πλαισίου χωροθέτησης ψηλών κτηρίων οδηγεί φυσιολογικά και δικαιολογημένα πολλούς ξενοδόχους – επιχειρηματίες στο δίλημμα: Είτε να διατηρήσουν τα ξενοδοχεία τους και να ικανοποιούνται με λίγα κέρδη, αν όχι ζημιά κάθε χρόνο, είτε να κατεδαφίσουν τα ξενοδοχεία τους και να «φορτώσουν τα φιλέτα τους» με πολυώροφους πύργους που θα μοσχοπουληθούν σε ξένους με άμεσο κέρδος.

Κέρδη εκατομμυρίων δηλαδή σε σύντομο χρονικό διάστημα αντί να «πασκίζουν» κάθε χρονιά να γεμίσουν τα ξενοδοχεία τους με «ιδιότροπους τουρίστες» που θα αιμοδοτούν το κράτος και ειδικότερα την τοπική κοινωνία, με προσφορά εκατοντάδων θέσεων εργασίας, με δικαιώματα διανυκτέρευσης, με φόρους όλων των ειδών, με πελάτες που δίνουν ζωή στα εστιατόρια και τους άλλους χώρους αναψυχής όπως και άλλων υπηρεσιών που δημιουργούνται γύρω από ξενοδοχεία.

Έτσι απλά για τους ξενοδόχους θα «πνάσει η ψυχή τους». Από την άλλη, ίσως ο τουρισμός να μην προσφέρει πλέον στην Κύπρο αλλά και στην τοπική οικονομία τα αναμενόμενα και πρέπει να απεξαρτηθούμε. Σε αυτό ίσως να θέλουν να βοηθήσουν και οι αγοραστές των πύργων, οι ξένοι επενδυτές, να επενδύσουν δηλαδή και σε παραγωγικές επιχειρήσεις στην Κύπρο, π.χ. εργοστάσια για να κατασκευάζουμε …Μερσεντές, που μαζί με το φυσικό αέριο μας θα καταστήσουν όλους εμάς τους Κυπραίους ζάμπλουτους με εισαγόμενους εργάτες να υπηρετούν την …αφεντιά μας!

Και ύστερα ξυπνήσαμε. Και ζήσανε αυτοί καλά κ’ εμείς, ο απλός κόσμος, μεσ’ τη δυστυχία μας!

Αντώνης Τρακκίδης, Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Γεροσκήπου.

Δείτε Περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button