Επικαιρότητα

Η Βαρβαρότητα της Τουρκίας καλπάζει.

Με αφορμή τις επετείους από το προδοτικό πραξικόπημα και την βάρβαρη Τουρκική εισβολή και ενώ η Τουρκία επί 47 συναπτά συνεχίζει να κατέχει  το 37% της χώρας μας με  την παρουσία  κατοχικού  στρατού και να  αλλοιώνει  ακατάπαυστα τον  δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού επιστρατεύοντας   παράνομους εποίκους, ο Ταγιπ Ερτογάν επισκέπτεται τα κατεχόμενα επισημοποιώντας το προ καιρού διαφαινόμενο τέλμα στο Κυπριακό.
Πιο συγκεκριμένα,  η θριαμβευτική παρουσία του Σουλτάνου Ταγιπ στα  κατεχόμενα μας εδάφη , η  από μέρους του χρήση  σημειολογίας διεθνώς αναγνωρισμένου  κράτους  για το κατοχικό μόρφωμα και η προαγγελία  του  εποικισμό  της Αμμοχώστου,  οριοθετεί επί της ουσίας  το τέλος του κυπριακού
Με άλλα λόγια, την ίδια ώρα που  ΟΗΕ, η ΕΕ, και ο ευρύτερος διεθνής παράγοντας δείχνουν δυστυχώς μια παντελή αδιαφορία και μια υπέρμετρη ανοχή προς την τουρκική παραδοξότητα,  με αποτέλεσμα  η Τουρκία να συνεχίζει ατιμώρητη για την παράνομη κατοχή την επιβολή τετελεσμένων με  εγκλήματα πολέμου, μαζικές μεταφορές πληθυσμών, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μαζικούς βιασμούς, πρόσφυγες, αγνοούμενους.
Μπορεί  ο διεθνής  παράγοντας  να αδιαφορεί  αλλά εμείς οφείλουμε να φύλαμε Θερμοπύλες, μέχρι να επιτευχθεί μια δίκαιη λύση που βασίζεται στο κράτος δικαίου, δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο, είναι τουλάχιστον θλιβερό να παρατηρεί κανείς συμπεριφορές, στάσεις και νοοτροπίες είτε σε επίπεδο πολιτικής, είτε σε επίπεδο απλής καθημερινότητας,   οι οποίες  όχι μόνο ας απομακρύνουν από τον πιο πάνω στόχο,  αλλά μας εκτροχιάζουν ολότελα και μας θυμίζουν κάποιες από τις τραγικότερες συγκυρίες της νεότερης ιστορίας μας. Επιπλέον, είναι επίσης θλιβερό το γεγονός ότι αντί να υπάρχει η δέουσα και προαπαιτούμενη ενότητα, παρατηρείται ένας  νεοπαγής διχασμός που μας παίρνει πίσω σε σκοτεινές εποχές που άφησαν τραγικό αποτύπωμα στον τόπο και στον λαό μας.
Κλείνοντας εκφράζω την ελπίδα ότι τα παθήματα θα γίνουν  επιτέλους μαθήματα  και ότι ως λαός θα αποκτήσουμε επιτέλους τη δέουσα μνήμη, πρώτου φτάσουμε στον οριστικό και αμετάκλητο τραγικό επίλογο των πράξεων, των στάσεων και των επιλογών μας και πρώτου κλάψουμε επί οριστικών και αμετάκλητων ερειπίων.

Ζήνωνας Ζήνωνος

Δείτε Περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button